granica bliskości
bladością rzednieją
resztki mgieł spod okna
czarno-białe miejsca
w kątach
spuszczone głowy latarni
obnażają pustkę ulic
gdy światło razi w oczy
ciemność czai się w zaułkach
69 odsłon
Komentarze (5)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
lubię do Ciebie przychodzić :)
atomaszu ;) Jak zawsze jestem Twoją wierną czytelniczką. Kiedy następny?
Pełen klimatu wiersz! :)
zawsze na wysokim koniu:)
nie wiem kiedy następny muszelko :) dzięki za odwiedziny :) pozdrawiam wszystkich