Wyskoczyć w niebo ognistych płomieni sfery zarezerwowanej kowalom losu w pęknięcia bloków prawdy obsuwający pułap horyzont czasem przybrany punktem a sens, nie sensem, a pustą witryną bo Ironią zaklęć jest nic nie stawanie SKOCZYĆ - NIE SKOCZYĆ oto jest pytanie.