W korycie żarcia nie ciekawych prawd gdzieś pławi się grudka złota. Taka milimetrowa jak gwiazda z ziemskich oczu chrobocze w dno duszy z zajadłością wściekłego kundla Pali w gardło, wbija się pod lewe płuco i nie może i chce dosięgnąć szczytów człowieka pooranych, stratowanych, przemienionych w niziny wiary To tam strapiony cień nadziei płacze wzdychając za tumanem myśli W korycie żarcia nie ciekawych prawd.