Umarł czas zawiodła złudna nadzieja ktoś inny zdobył skarb zaginął sens pustka rozwarła paszczę lodowe kły samotności przeszyły serce gorące a życie płynie za szklanym murem niemocy Romeo stracił swą Julię samotność wierny druch niczym cień podążyła w krok milcząca wroga i zimna świat pełen spraw zajęty zbyt by zauważyć złamane serce