W kolory tęczy malujesz świat gdy świecisz na mym niebie zielenią kryjesz stary las brązem czerwienią świeżą glebę w błękity stroisz powierzchnie wód w złocie zanurzasz dywany zbóż każdego dnia ten barwny cud sprawiasz gdy blisko jesteś tu lecz kiedy znikasz w odległej mgle lub w chmurze kryjesz się burzowej sercu się staje smutno źle brak mu otoczki kolorowej od tego smutku cały świat w całun szarości się obleka i nie jest dla mnie wiele wart tęskno na koniec burzy czekam