Z połamanym skrzydłem idę przez świat gubię pióra w niepotrzebnych wojnach brzemię win przygniata mnie do ziemi bose stopy ranią się o kamień zapomniałem już jak się lata wspinam się mozolnie po stromych ścieżkach życia lecz nie spoglądam w niebo w obawie przed tęsknotą bo serce serce mam nadal niebiańskie