nanizane na życie paciorki ledwie słyszalne słowa wymawiają usta garść kamieni które ożyły wprawiane w ruch cichą dłonią dziesięć dziesięć chwała powtarzane dziesiątki jakby w nich była tajemnica wiary jakby to był naszych dni naszyjnik zliczone w nim wszystkie przewiny równanie bez rozwiązania bez niewiadomej różaniec dni skladanych z mozołem wymawiamy powtarzalne słowa zapadamy w ich treść powoli powolutku znikamy w nich z całym swoim bagażem odpowiada nam cisza która może być wysłuchaniem