Bratki to są,bracie,takie dziwne kwiatki,
które lubią rosnąć wszędzie,
w każdym ogródku,
u Adrianki i u Anki,u Pauliny i Agatki.

A,kiedy są już całkiem rozwinięte,
to mają takie śmieszne buzie,
brodate i oczate
i są zawsze,ale to zawsze uśmiechnięte.

Kiedy tylko,takie bratki się spotykają,
to się najpierw pozdrawiaja,
później długo,długo gadają
i,przez cały czas się do siebie uśmiechają.

Pamiętam,kiedy byłem jeszcze bardzo mały
i pierwszy raz je spotkałem,
to też coś do mnie mówiły,
z uśmiechem,ale ja ich nie rozumiałem.

A kiedy wieje,to smiesznie bródkami kiwaja,
z góry na dół,jak Chińczycy,
albo też na boki,
ale tylko wtedy,gdy się rozglądają.