ballada o januszku

wyimaginowani do pojęcia co przechodzi ludzkie co szekspir to lepszy od tetmajera zmienia oblicze jak w kalejdoskopie i szczytuje kwasem z głową w piasku schowaną za kotarą pseudoelokwencjii przetalentowani plują w twarz na wirtualnej karuzeli zakłamaniem nakręcąjąc własne ego do tego stopnia że nawet ich osobiste to be or not to be puszcza niezdrowego pawia depcząc konkurencję bo niewygodna pod płaszczem dobrych rad rzucają wyzwiskami zmieszanymi z błotem kiedy oszczerstwa i bluźnierstwo to jedyna tarcza a permanentna inwigilacja depcze konkurencję nigdy nie będą sobą obłudni kulturalni inaczej w ciepłych kapciach i błyskiem nienawiści w szklanych oczach walczą o przetrwanie bo real już dawno wypiął na nich dupę kiedy arbecht macht frei stanowi ich jedyną drogę do wolności słowa zapytałbym Quo Vadis Domine ale zgubiłem duże d i nie widzę panów dlatego odchodzę w spokoju niestety tylko nieliczni mają honor do damowania potrzebne są damy a do panowania wystarcza autorytet tylko że najpierw trzeba go mieć żeby strugać świętojebliwych nie wystarczy dobrze udawać trzeba jeszcze posiadać to coś i chociaż jedno jajo a kabaret kręci sie dalej