w dymie rozpostartym po dom palę kominki w ogniu pytań święta bardziej od poezji barwy rozniecając w szarość biel i czerń opowiadasz zapisana prozą jeśli mam otwarte oczy boję się widzieć ślepy_krzyczę w ciasnym pudełku mówić również tyle razy próbowałem tak normalnie żebyś zrozumiała kiedyś razem z nami było coś czego zazdrościły nam ćmy teraz w domu opartym o dym nie słyszysz już moich płyt