rozpalona nocą kradnąc zmysły bosko zachodzisz od tyłu w trzewikach bez stóp by wyrwać serce centralnie z korzeniami odcieniem purpury czerwienią w potopie pożądania jak arka noego proponujesz ocalenie mówiąc uratuj mnie i moje szepty wtedy wszystkie czarne chmury zawstydzone kalibracją sumień przepoczwarzają się w pragnienia szalone a libido recydywisty miłości niewyjaśnioną dystrofią mózgu traktując wolną wolę ubezwłasnowolnia chemicznymi doświadczeniami uparcie powtarzając jedno we śnie i na jawie kocham cię