po weneckiej stronie

luster mało
mam dość achów i ochów
a ty patrzysz

łania odbita w załamaniach
kryształu mało
ale nie
ty nie
ciągle coś jakieś pryszcze
których nie ma

wycena skóry
nigdy przecież nie byłaś

bufetową w zapadłym hotelu
robotniczym a gdyby nawet
awans był gotowy

wystarczyło spojrzeć
atłas
po weneckiej stronie lustra

jesteś taka piękna