słowami

namalowana w rozbitym zwierciadle ostatnia wysuszona łza ciemnowłosa zbuntowana samotnością gra symfonię pożądania zapachem czerwonej róży pełne noce powietrza łapanego łapczywie taki mały dar od kolorowych zamiarów odbity echem od twojej dominacji kiedy krzyk jest natchniony nie umiem milczeć niekochaniem idealna cisza istnieje tylko w próżni w drodze na szczyt zachowaj nas w sobie tańcz pragnij kiedy nadchodzę żywiołem mów do mnie