kiełkując kolorami wędrowałem pochowany w dylematach na wypadek kamienia zaopatrzony w halucynacje z drogi do edenu zboczyłem o sześćdziesiąt dziewięć stopni mimowolnie rekonstruując odcienie nocy pod obronę nieba ubrałaś praktyczny półpancerz wysyłając do mnie listy z domku na skraju przepaści pisałaś że wiersz ominął mnie w tej podróży że na rozstaju nóg wybrałem zły azymut że już lepiej powinienem zapisać się na lekcje latania próbując zrozumieć patrzę w to niebo szukając podpowiedzi niestety bóg wziął wolne wyjechał do sanatorium tylko tęcza w barwach melancholii