wpół do września wspominam urywki wiosny za każdym razem pomijając lato które tak uparcie spływało ścianami o siódmej nad ranem szukałem kobiety zaślepiony tylko słońce a teraz chodźmy w jesień maluje w barwach domu nad jeziorem gdzie konie jedzą z ręki a lipiec lepki od kropel miodu wita kwiaty wyrosłe pod oknem