łąka

to nie poeta tylko zwykły człowiek wydostał się ze swojego kretowiska pełnego ciemności teraz stoi na górze i patrzy dookoła szyja boli od patrzenia oczy się męczą lepiej zrobić odwrót i wskoczyć z powrotem ale coś ciągnie na tą zieloną łąkę ciągnie.. kto? co? życie ciąga nas po łące pełnej kwiatów, nierówności, pełnej zapachów, kamieni, pełnej życia, pełnej os atakujących żądłem i kleszczy spijających krew to miejsce zielonej nadziei umrze ostatnie tu trzeba uważać na każde źdźbło i czerpać z niego życie