Przejdź do treści
Czytanie

Niedopałek

Pamięć
Niedopałek żarzy się blaskiem pełniowych gwiazd, trzy-dni-po-pełniowych, doskonałości w niedoskonałości, dziewczęcej kobiecości. Wiatr zrywa słoneczniki i dziurawi latawce, wybrukowanemu mądrością i rozsądkiem ideałowi, wybrukowanemu kostką umysłowi. Palce przebierają w popiole, popiole spalonego świata, nie zostało nic dla nas, oprócz tych kilku chwil, do rana ocierając się o niebo, smutnych oczu i błędnych gwiazd.
83 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.