Przejdź do treści
Czytanie

Sonia

O przyjaźni
Siedzę na ławce, słońce już zaszło, na niebie szukają się gwiazdy, a ona siedzi mi na kolanach, obściskuje, obłapuje i wzdycha i zaraz powie, niech tylko tego nie mówi, zaraz otworzy usta i powie, jak to bardzo lubi się do mnie przytulać. Nie, tego miałaś nie mówić, nie taka była umowa. Jak bardzo mnie lubisz i być ze mną, sratata. Sąsiadka przechodzi i krzyczy na swojego psa, "Sonia! Sonia!" Ja tylko wyszedłem z domu, bo czułem się przez chwilę sam, teraz nie zmieniło się zbyt wiele. Tylko przez chwilę jak ją dotykałem, na chwilę udało się o tym zapomnieć, na krótką chwilę i tylko zapomniałem. Na moment myśli przeniosły się bezmyślnie, z głowy do rąk i było dobrze. Ale nie było tam spokoju, na chwilę tylko zapomniałem. A starsza sąsiadka zawzięcie szuka tego psa, i ciągle krzyczy te pierdolone, dostojewskie "Sonia, Sonia!" Kochana Sonia.
84 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.