WIERSZ DO SŁOŃCA
Gdy na rozległym, pierzastym niebie,
promyki słońca zza chmur wyglądają,
to jakby małe, cudowne światełko,
wszystkim dokoła nadzieję dawało.
Słońce to motor całego życia,
swym ciepłem, blaskiem niezwykle zachwyca.
Bez tego pięknego, złotego świecenia,
nie byłoby przecież żadnego istnienia.
Nawet maleńka czerwona biedronka,
co fruwa po polach w śpiewie skowronka,
a także mucha co skrzydłami brzęczy,
pragnie tego ciepła jak kolorów tęczy.
Słońce to szczęście co do ludzi wygląda,
uśmiechy rozjaśnia, na twarze spogląda,
miłości dodaje, smutki zabiera,
energią i mocą swą dusze rozpiera.
Kochana gwiazdo prosimy Ciebie,
świeć nam zawsze na błękitnym niebie,
bądź ciągle nadzieją na lepszy czas,
bo przecież bez SŁOŃCA nie byłoby NAS.
promyki słońca zza chmur wyglądają,
to jakby małe, cudowne światełko,
wszystkim dokoła nadzieję dawało.
Słońce to motor całego życia,
swym ciepłem, blaskiem niezwykle zachwyca.
Bez tego pięknego, złotego świecenia,
nie byłoby przecież żadnego istnienia.
Nawet maleńka czerwona biedronka,
co fruwa po polach w śpiewie skowronka,
a także mucha co skrzydłami brzęczy,
pragnie tego ciepła jak kolorów tęczy.
Słońce to szczęście co do ludzi wygląda,
uśmiechy rozjaśnia, na twarze spogląda,
miłości dodaje, smutki zabiera,
energią i mocą swą dusze rozpiera.
Kochana gwiazdo prosimy Ciebie,
świeć nam zawsze na błękitnym niebie,
bądź ciągle nadzieją na lepszy czas,
bo przecież bez SŁOŃCA nie byłoby NAS.
0
0
7 odsłon