Spomiędzy klawiszy twego fortepianu Wypłynęła biała moja krew Nie skapną krople na ciebie Lecz zbiorą się na rogu Marząc o czerwieni Biegną za sobą gęsiego Sięgnąć chcą dna Choć celem ich gwiazdy "Per aspera ad astra" Krzyczą krople jednostajnie Zbierając się przy drzwiach Bym powstać mógł Z kolan z krwi z bólu z martwych Grasz dalej, graj ile zechcesz Już nie dla mnie Lecz dla chorej twej wyobraźni Już za późno, wychodzę A Ty dalej graj Na uczuciach innego