Przejdź do treści
Czytanie

*****

a mnie tak dawno nikt nie pielęgnował
i dłoni w włosach mych nie zanurzał nikt
a mnie tak dawno nikt nie pojmował
puchem i płatkiem nie był mi nikt

a bym narodził się tak po raz ostatni
dłonią brzeg witał i szum fal
i przyjąłbym tak czyjś gest bratni
tyk bym w cichości odszedł z nim w dal

i rzuciłbym do rzeki me oczy
by budowały mosty jak stal
i pośród cichej brzemiennej nocy
wyszedłbym nowy na lepszy ten świat.
55 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.