Przejdź do treści
Czytanie

bezbronnie

przystępuję do ciebie mostem w koronie rzeki
bladym od szronu i krą całym zbroczon
po dniach ciemnych suche powieki
zroszone płaczą w biel duszy nocą

ty bierzesz mnie cicho słodkim słów cieniem
w rozpięty płaszcz wtulasz mnie skrycie
bym czasem nie płoszył ptaka swym drżeniem
bym nie tulił zjaw pęki przed głodnym mym światem

delikatnym słów deszczem żałość mą usypiasz
drzemię tak długo nim świt klęknie w pacierz
potem powieką zmrużoną jasność swą witasz
potem uciekam i zbroję się w pancerz

przystępuję do ciebie rycerz w boju spierzchły
osnute legendą czyny mogą spać
rozcinam mieczem pióra marmur świata grzeszny
rozrywam twardą zbroję byś mogła z niej brać
51 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.