Przejdź do treści
Czytanie

tej bezimiennej

stoję nad wielką wodą
brzegi jej łączą się z nieboskłonem
a ja wierzę głęboko
że to mały bezmiar wobec mego serca dla cię

patrzę na przepaść bezdenną
nicość pode mną się ściele jak sen
a ja ufam niezmiernie
że to nic wobec mej duszy dla cię

siedzę na zieleni łąki dywanie
miękko mi tu i najprzyjemniej
a ja myślę że nie tak miękko
jak w dolinach dłoni twych przepastnych

wszyscy mówią słów wulkany
wybuchają i gasną jak gniew czy sen
a ja myślę że żadne ze słów tej ziemi
nie zapnie mej wody przepaści zieleni w wulkan

zapnę je w opuszki mych palców na twych brwiach
koliście roztańczonych u progu tych wód bezmiaru
w tej łące która nie zakwitnie już dla nas
a wulkany drzemiące niech śpią
niech śpią
niech śpią
cii...
nie budźmy ich ma bezimienna...
59 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.