Porannym deszczowym brzaskiem stukot ćmy w szybę jak uciekający senny omam koszmar nocny wspomnienie grzechu szept zjaw umykających przed światłem Noc i ciemność słowa nieznane światy zapomniane istniejące gdzieś tam w marzeniach i cierpieniach duchy nocy duchy tych co już nie ma w dzień tych co odeszli co nie pozwalają zapomnieć że są gdzieś tam gdzie ćmy rozmawiają z nimi gdzie nie ma miejsca na jasność motyl nocny ubrany w szaty wspomnień daje znać czeka.