Z czasem jak z porami roku wiosna daję początek życia karmi by wyrastać Lato dopieszcza słońcem porą żniw zbieraniem plonów a jesień to odpoczynek po życiu łzawa szaruga za oknem z wichrem zimnym przebłyskami słońca innego złotem i srebrem udekorowana koroną życia Zima koniec oznacza ostatnią bielą spowija życie zasypuję śniegiem wspomnienia mrozi serca na zawsze nie pozwala doczekać nowej wiosny przełamania końca więc tkwi w nas nadzieja na wieczną szczęśliwość że Tam będziemy my ja i Ty wieczni.