Zwlokłem się z łóżka poranek wyznaczył koniec nocy w pajęczynie babiego lata świat oplątany złudzeniami daje wolę do nowych nadziei do nowego dnia do nowej wiary podtrzymującej mnie jako organizm jako człowieka wiem, że gdzieś tam daleko jesteś Ty śpisz i śnisz jeszcze nieczuła na słowa na miłość na wybaczanie człowiek to łaska wieczna zapalczywość w uporze tego co wydaje się jej słuszne a jednocześnie spalając to co najwspanialsze w człowieku miłość