mieszkam w martwym bloku na ciemnej ulicy spacerują czasem mroczne myśli sumienia nikt nie ma nie pamięta czym właściwie jest prócz zimnego uśmiechu drwiące gadki płaskiego mózgu wyciągam wnioski odchodząc do własnego domowego raju mieszkam egzystuję całe życie walką o dobre imię szkalowani ludzie chowają twarze w modlitwach sens zło cmentarzem miasta szuka ostatnich dusz błąkających się pod cieniami latarni prócz zimnego uśmiechu drwiące gadki płaskiego mózgu wyciągam wnioski odchodząc do własnego domowego raju