w dłoniach ściskam chwilę która nas rozpali wypuszczam motyle ustami myśli płyną jak po lesie babie lato oplatam twoje skronie wiankiem z kwiatów na obłokach się położę by patrzeć na świat sam go zbudowałem a ty w nim zamieszkaj wyciągam dłoń żylastą chwytam czas zatrzymam się na minutę by spojrzeć głęboko w studni oczy bo wszystko to ty zamieniasz szare dni na błękity nieba gwiazdy na szczere spojrzenia