naszpikowani kałasznikowcy z Donbasu kieszenie wypełnione kulkami pękające podszewki rumiane uśmiechy chęci są by zrobić coś by bohaterem być może uratować świat przed wrogiem szukają ukradkiem gdzie się skrył pewnie kopie transzeję i schron zagarażowane Krazy Kamazy cuda techniki starzała co uziemia samoloty cywilne idą chłopcy niosą trumny niosą urny niusy z pierwszych stron nadchodzi wróg zamaskowane zielone ludziki strzały ze wszelkich okien pęka szkło dowódca kim on skąd on dzielny chłop ma wizję gdy budzi go wódy brak końcem świata wojnę zwą obraz głupoty maluję ubolewam noc daje nadzieje że nic się nie zadzieje my roboty my drony spece od tajnej roboty a ty człowieku giń boś nie ruski syn