niebo pełne chmur wiatr pędzi co tchu deszcz rozprostował kości zmoczył włosy szorstki asfaltowy odcinek drogi pioruny blisko roztrzaskują się o brzegi balansuję na krawędzi zaraz upadnę jesli nie przestanę wlewać w siebie gin ten szary dzień wyrywa z amoku nie wiem czy starczy sił by dalej toczyć życie o świcie skrycie burza myśli budzi mnie po pioruchronie iskrzą słowa nie walczę od dziś