brzegu obudzony błotnistej drogi kresem na kres jak podkuty koń do ciebie obłoconych na nogach butach wlokę się do wioski zapukam do drzwi obym wcześniej nie pobłądził droga prosta wciąga mnie i płyt betonowe gdzie nie gdzie róż czar prysnął wywróciłem się kilkakrotnie cały moknę ocierając krople z myślą o tobie