chłodne dni przyjdą okryją płaszczem ziemię niepokój ogarnie osłabną wielcy istnienie nieskończone dąży krok po kroku zanurz się w wodzie życia zniknij z przestrzeni spójrz w głębię odważnym wzrokiem nie uwierzysz w słowa proroka pokój pokój przyjdzie wielkie zniszczenie wojna wypali sumienie spopielałe włosy zmarszczone skronie słabe dłonie cienkie jak liście jesienne kruche spieczone obojętne serca obolałe od nadmiaru uderzeń nie ma gdzie się skryć piekło wszędzie smród ogień palone mięso płonie wyryłem na brzozowej korze mieszkał tu kiedyś człowiek