Chmielu to gość opuścił Łódź by zamieszkać na brzegu spojrzał na Bukowe Berdo Bieszczad na Połoninie brakło tchu śpiewał głęboko tak na zastanowienie nim rozwinął skrzydła anioł zabrał go do nieba płakało Niebo płakała Ziemia szkodą wielką pożegnać dobrego człowieka niech mu sprzyja niebo uklęknę prze figurka świętą pójdę dalej opowiedzieć historię o człowieku co pod swetrem ukrywał dobre serce (bard Przemysław (Chmielu) Chmielewski zm.2012 roku)