z łez kropla po kropli utkam wiersz byś go trzymała w kieszeni zburzę mur między nami zbuduję dom taki bez ścian by nie dzielił wspólnych rozczarowań spoko uda się dla tych kilku chwil rozpieścimy życie niech płonie w nas niech da coś od siebie nie tylko pierwszy oddech i ostatni dech odbierze na wieki