zanurzeni w chciwości płyną wśród chmur wydzierają serce planecie na której czasem nazywają domem czas spędzony latem obudzić czas stworzenia boże nie będą obojętne na chytre spojrzenia na pieniądze na krzywdę ludzkich wzruszeń na emocje jeśli Bóg pozwala nam na wiele co będzie na sądzie w ostateczne dni co Mu powiesz ludzki pomiocie zabraknie srebrników by sprzedać swoją duszę teraz ciągnij wóz z gnojem na polach rozrzucisz go by zakwitnąć chciwości burzą