rozgościła się jak pod paznokciem brud z lękiem na dłoni czuwam spocony noc nie ma końca nieskończone zło wypala ducha zmarnowanych czasów bez litości bez szumu idzie kąsa jak wściekły pies rwie łańcuchy miłość odeszła w zapomnienie zła etyka zajęła jej miejsce ciemna strona ciężki oddech popatrz na nas panie światłości daj znak bo nie zasnę tej nocy sznur u szyi słaba gałąź nie utrzyma ciało mdłe tak jest od zawsze szanujmy życie obudźmy spojrzenia zmęczone oczy nie widzą biedy płacimy słono za życie za sny które nam wykradają niezapomniane chwile