miłością cienkiej nici łączą swój świat między oddechem a kołataniem serc wszystko wokół kruche wszechświat zimny ciemny nieznany nieskończoność nie ma końca ni początku są w przestrzeni po prostu po śmierci w nowym życiu ciekawe czy odnajdą się białe dusze jak dwie krople rosy na dzbanuszkach konwalii szelest wiatru porusza liście gdzie łączy światy płyną łzy radości w oku kręcą się gwiazdy księżyc nabrał rumieńców płyną w eterze na zawsze w zgodzie tak spokojnie