cisza przeciska się przez drzwi jak niewidzialny szept wyciskasz sok z cytryny wokół kwaśno dużo witaminy przestrzeń płynie my razem z nią powiedz gdzie początek gdzie koniec gorzkie łzy na koszuli bielą skażonej mówisz do mnie że miłość kwitnie przecina eter cichy szept chowam je w garście dwie porządkuję myśli w głowie