wbity jak w gwóźdź drzewo cztery ściany oplotły skronie serce bije jest niewygodnie ciśnienia nie wytrzymuję z każdej strony niezadowolony na mostach które spaliłem płonie słońc tysiące cokolwiek by nie zrobił robię źle uciekam myślami gdzieś nad rzekę ona mnie rozumie wolno suną chwile marzeń z prądem chcę płynąć poznaję ciszę od wewnątrz cisza nad rzeką rozprasza złe myśli niepotrzebnych zdarzeń układam w sens zdanie i tak nie pojmujesz o co chodzi w tej historii