kiedyś zapomnę słów głową będę gdzie indziej ciało mdłe skurczy się dotyk ust podajesz mi wodę w cienkim szkle wzrok wbity w sufit dłoni ściskam parę dni pooddycham światem coraz słabiej co raz mniej nie ma sił silny świat naprzód gna czas wyleczy pójdę stąd tak musi być nie schowasz się umierasz ze swoją gwiazdą drzwiami ktoś trzasł zamknięte wieko i powieki