spotykam ludzi o woskowych twarzach widziałem strach w ich oczach karmieni brakiem nadziei że będzie dobrze nie wierzę w słowa gdy przez szybę śmierć zagląda w szklanych ampułkach o radość trudno gdy pakują ciała w czarne worki bezwiedne w bezładzie ciszy widziałem koronerów z wózkiem o małych kółkach ostatnia droga powinna być nagrodą boję się to z dzieciństwa czarnej Wołgi