wyrosnę wczesną wiosną na nowo będę kwiatem z koroną o zapachu konwalii natchniony jak anioł z bosymi stopami dotknę lekko wargami kropel rosy by nie uschnąć koło północy wśród innych kwiatów jestem uroczy tylko te smutne oczy zdradzają prawdę co w duszy żółknę wczesną jesienią zamieram pozostawiam zapach w pamięci pozostawiam nasiona w glebie twardej jak twoje serce