czuję zieleni głębię wtopiony jak dwa gołębie między gałązkami pisklęta ciepło bezpiecznie w gnieździe otulone miłością gołębią czy tak kochamy dbamy czy dążymy ku przepaści emocjonalnej zakręceni jak piórka w gnieździe idziemy ciemną drogą z grubo wypchaną kapsą przecież nie widać nędzy spalony duch sumienie spopielone na dłoniach krew nie wiadomo skąd czuję zieleni głębię wtopiony jak dwa gołębie między gałązkami pisklęta ciepło bezpiecznie w gnieździe otulone miłością gołębią potrzebuje przestrzeni by śnić wzlecieć myślami wysoko unieść ducha ku gwiazdom niech zapłonie jasno z gołębiami odlecieć zatoczyć koło za gniazdować w spokojnym miejscu