kiedyś przestanę się bać kiedyś odejdzie strach wiatr poruszy liście na płycie nagrobnej idę aleją pomiędzy życiem a ciszą pod ziemią nie zamykam w sobie słów gorzkich jak piołun zanurzony w myślach na granicy jawy i snu odpuszczam bez słów wyznaczony kierunek destrukcji