na stole szklanka cichy brzęk w butelkowe dno nabity jak ćwiek niepełne szkło skroplone myśli odchodzę w sen maniakalno psychodeliczny obudzi wór problemów rosły jak dzień ciężki wydłużony na dwa łokcie umiarkowanych kilka słów matko przytul do piersi syna samotny na dnie jak list nabity w butelkę zakorkowana treść ujrzała światło