jak pies leżałem na szarej kostce widziałem bramę czarną postać nikt nie wołał wystarczyło słowo by wejść błagałem zostaw mnie w zanadrzu kilka spraw wytłumaczyć daj czas bym zrozumiał po co człowiek śpieszy się dokąd mam dojść droga zwęża się z wiekiem siwieje głowa teraz wiem rozumiem że prezentem niebo wiedziesz nas kusisz na pokuszenie wolną wolą wybrałem drogę którą pójść mogę z podniesioną głową chwaląc wielkie Twoje imię pozwól dotrwać przy rodzinie wychować dobro zejść ze świata z honorem dobrym słowem nie oglądać się wstecz by nie stać się słupem soli by umrzeć i narodzić się na nowo wielbiąc Ciebie