zatrzymują myśli w prawej półkuli nikt nie wie nie pamięta mnie z brakiem czasu drzemią na klifach świadomości ulotne chwile pokrył kurz marzenia dziwnych niepotrzebnych zdarzeń zbiegły się słowa na językach lat piaskiem w twarz uchodzi płazem grzech nie jeden raz na głowie jak szczyt jak rzadki las masz moc wyraźnie siebie znasz najbardziej