serce pęka jak porcelana chińska w duszy orkiestra z żałobną pieśnią zaczyna się ostatni marsz białe kwiaty zapach zatyka dech w piersi mina niezadowolona wiem że ci żal tych chwil spędzaliśmy je razem serca połączone na wieki niewidzialny cień krąży wokół nas pierścień na palcu błyszczy rozstanie kojarzy się z pogrzebem ostatnie spojrzenie w oku łza krąży jak nad gniazdem ptak pocałunek na pożegnanie myślami błądzimy może zostać rozum każe się rozdzielić i nie pamiętać