od dzieci ucz się miłości słowa burzą betonowe pomniki dla których umarł szacunek błyskawice rozwieszają ciemne mocne zasłony na scenach nieba skruszone z niewiną miną proszą o czekoladki i żelki o smaku coli zapracowana matka taszczy z zakupami w progi domu ojciec zachlany śpi z butelką przy boku to jego alibi że coś robił dzieci zukrytym żalem mowią prawdę tata stał jak niedzwiedź na dwóch łapach