nad losem swym zapłakało dziecię razem z nim Bóg krople łez spłynęły po ołtarzu serc dusza się zasmuciła schowała nosek w szafie podałem dłoń by napełnić nadzieją niewinne serduszko do piersi przytuliłem dzieci należą do ramion Boga w chmurach buduje dla nich dom